بسیاری از سازمانها استراتژیهای دقیقی طراحی میکنند، مدیران توانمند استخدام میکنند و ساختارهای حرفهای میسازند؛ اما با این حال، در لحظههای حساس دچار خطا میشوند. چرا؟
پاسخ معمولاً در خودِ استراتژی نیست، بلکه در نحوه تصمیمگیری سازمان پنهان شده است. در شرایط بحرانی، فاصله میان «مسئولیت» و «اختیار» آشکار میشود. افراد ممکن است مسئول نتیجه باشند، اما اختیار کافی برای تصمیمگیری نداشته باشند. از سوی دیگر، قدرت واقعی گاهی خارج از ساختار رسمی جریان دارد.
یکی از خطرناکترین نشانهها در چنین شرایطی، سکوت سازمانی است. زمانی که افراد بهجای بیان واقعیتها، ترجیح میدهند سکوت کنند، سازمان وارد منطقهای میشود که خطاها دیر دیده میشوند و بحران عمیقتر میشود.
بررسی تجربه شرکتهای بزرگ جهانی نشان میدهد که بسیاری از شکستهای مدیریتی، نه بهخاطر کمبود دانش، بلکه بهدلیل ضعف در معماری تصمیمگیری و نبود شفافیت رفتاری رخ دادهاند.
DMA™ در NEXORA دقیقاً برای آشکار کردن همین لایههای پنهان طراحی شده است؛ لایههایی که در شرایط عادی دیده نمیشوند اما در بزنگاهها سرنوشت سازمان را تغییر میدهند.